بازی‌های کامپیوتری 'غیرمجاز' از ایران جمع‌آوری خواهند شد

بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای ایران از اجرای طرحی برای جمع‌آوری بازی‌های کامپیوتری 'غیرمجاز' در این کشور خبر داده است.

خسرو کردمیهن، رئیس ستاد مبارزه با بازی‌های رایانه‌ای غیر مجاز این بنیاد به خبرگزاری تسنیم ایران گفته است که در این باره، در هر استان ایران، ستادی متشکل از نماینده‌های وزارت ارشاد و پلیس اماکن تشکیل داده است.

بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، وابسته به وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی ایران، نهاد مسئول در زمینه بازی‌های کامپیوتری است.

آقای کردمیهن گفته است طرح جمع‌آوری بازی‌های کامپیوتری 'غیرمجاز' در آستانه فرا رسیدن تابستان، به طور جدی پیگیری خواهد شد.

او توضیحی در مورد این که چه بازی‌هایی غیر مجاز هستند، نداده است اما این بنیاد سه سال پیش ArmA III را فاقد مجوز پخش معرفی کرد و از پخش آن در ایران جلوگیری کرد.

این تصمیم پس از مکاتبه این بنیاد با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اتخاذ شد و دلیل آن متخاصم جلوه دادن نیروهای ایرانی اعلام شد.

آقای کردمیهن افزوده است در طول سه ماه، ۳۶ هزار عنوان بازی غیر مجاز جمع‌آوری شده است.

او گفته است که این طرح در حال حاضر، هفته‌ای دو بار در حال انجام است اما گسترده‌تر خواهد شد.

رئیس ستاد مبارزه با بازی‌های رایانه‌ای غیر مجاز ایران گفته است که فروشگاه‌هایی که اقدام به فروش بازی‌های کامپیوتری می‌کنند، در حال حاضر به طور نامحسوس کنترل می‌شوند و در صورتی که این فروشگاه‌ها بازی‌هایی را که به گفته این ستاد، غیر مجاز هستند، توزیع کنند، به دادسرا معرفی خواهند شد.

هوش کامپیوتر کی به انسان‌ می‌رسد؟

در تاریخ پیشرفت‌های بشری لحظه‌هایی هست که از یادها نمی‌رود.

یکی از آن لحظات این جمله است: "بیا این‌جا جناب واتسن. کارت دارم". جمله‌ معروفی که الکساندر گراهام بل سال ۱۸۷۶ به زبان راند، در اولین مکالمه تلفنی تاریخ.

یکی دیگر از این لحظات تاریخی روزی بود که کامپیوتر (Deep Blue) ساخته شرکت آی.بی.ام، گری کاسپاروف، قهرمان وقت شطرنج جهان، را در سال ۱۹۹۷ برد.

چهارده سال بعد، سال ۲۰۱۱، باز هم یک کامپیوتر شرکت آی.بی‌.ام – که به یاد توماس واتسون، بنیان‌گذار شرکت، نامش را واتسون گذاشته بودند – در یک مسابقه تلویزیونی به نام "محک" آدم‌ها را شکست داد.

خیلی‌ها این دو نمونه اخیر را نشانه پیشرفت اساسی در هوش مصنوعی می‌دانند.

البته برای کسانی که بیرون آمریکا زندگی می‌کنند و با مسابقه "محک" (Jeopardy) آشنا نیستند، این داستان معنای چندانی ندارد، چون تصوری از این مسابقه و این‌که پیروزی در آن چقدر هوش می‌خواهد ندارند.

این دسته مخاطبان باید به همین واقعیت کفایت کنند که ماجرای مسابقه، کسانی را که در حوزه فن‌آوری کار می‌کردند به وجد آورد. احساس می‌کردند آن لحظه تاریخی که آلن تورینگ، نابغه بریتانیایی، پیش‌بینی کرده بود، فرا رسیده.

پیش‌بینی تورینگ این بود که یک روز ماشین‌ها به جایی می‌رسند که آدم صرفا با گفتگو از پشت صفحه نمایش‌گر نمی‌تواند بفهمد با ماشین طرف است یا یک آدم دیگر.

این همه پیشرفت در حوزه کامپیوتر از یک جهت قابل درک است و آن چیزی است که در قانون مور – به نام گوردون مور،‌ از بنیان‌گذاران شرکت اینتل – هم مستتر است.

تازه های الکترونیک در نمایشگاه و فروشگاهی در شانگهای چین

بیش از دویست غرفه دار، تازه ترین خلاقیت های خود در تکنولوژی را در یک نمایشگاه و فروشگاه ابزار الکترونیکی در شانگهای به معرض نمایش عمومی گذاشتند. اما برخی از کارشناس ها گلایه کردند که این نمایشگاه در قیاس با سایر نمایشگاه های الکترونیکی اخیر، چیز تازه ای نداشته است.

در بخشی از نمایشگاه، آخرین نسخه از ربات آشپز از شرکت “یو کی مولِی” به نمایش درآمده که قبلا در نمایشگاه های دیگر هم حضور داشته است. این ربات، فرآیند پخت و پز را به خوبی انجام می دهد و البته باید از پیش، مواد خام اولیه را برایش در جای مناسب قرار داد. ربات ابتدا با مشاهده آنچه که سرآشپزها انجام می دهند، دستورالعمل پختن را از آنها یاد می گیرد و سپس مراحلش را در حافظه خود ثبت می کند.

مارک اولِینیک، طراح ربات آشپز شرکت یو کی مولِی می گوید: «شما می توانید هر مدل غذا از هر سرآشپزی از هرجای دنیا را انتخاب کنید و مواد اولیه را در اختیار ربات قرار دهید، آنگاه خودش آن را اتوماتیک طبخ می کند.»

شرکت چینی “جی ویرایبل” که در شانگهای مستقر است، جدیدترین ابزار شنیدار موسیقی خود را با نام “قطعه گوشیِ گوگو اس” معرفی کرده است. این وسیله ای است بدون سیم که با سیستم بلوتوث کار می کند. گوگو اس یک سنسور نوری هم دارد که اجازه می دهد ضربان قلب توسط گوش کنترل شود.

کیاوی لی ایتو صاحب امتیاز این محصول توضیح می دهد: «اینها دو قطعه کاملا جدا از هم و بدون سیم هستند که در گوشتان قرار می دهید و پس از آن به لحاظ فیزیکی و برای جا به جایی کاملا آزاد هستید.»

شرکت پائولو آلتو از پکن، عینکی جدید را طراحی کرده که از رسته عینکهای گوگل گلاس است و بین سیصد و سی تا پانصد دلار آمریکا قیمت خواهد داشت. در گوشه ای از عینک، رابط لمسی کوچکی قرار دارد که به کاربر اجازه می دهد تا حجم و اندازه چیزی که به نمایش در میاید را کنترل کند. این عینک همچنین می تواند مانند دوربینی با قابلیت ضبط اچ دی و با ظرفیت هزار و هشتاد پیکسل عمل کند و تصاویر و ویدیوهای ضبط شده را روی تلفن های همراه پیشرفته بفرستد، ضمن آنکه قابلیت اتصال به اینترنت هم دارد. تولیدکنندگان می گویند که این عینک از ماه اوت در بازار خواهد بود.

سازمان ملل: رمزگذاری و ناشناس ماندن در اینترنت حقی جهان‌شمول است

دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل در گزارشی رمزگذاری ارتباطات و داده‌های دیجیتال و ناشناس ماندن در دنیای آنلاین را به عنوان ضرورتی انکارناپذیر برای تامین آزادی بیان و اندیشه ذکر کرده و از دولت‌ها خواسته مانع آن نشوند.

سازمان ملل بار دیگر در جستجوی تامین و تضمین حقی جهان‌شمول است که برآمده از نیازها و مقتضیات عصر دیجیتال است: حق رمزگذاری و ناشناس ماندن در اینترنت. بر اساس گزارشی که دفتر کمیساریای عالی این سازمان روز پنج‌شنبه (۷ خرداد/ ۲۸ مه) منتشر کرده "رمزگذاری و ناشناس ماندن و مفاهیم امنیتی مستتر در آنها حریم خصوصی و امنیت شهروندان را تامین می‌کنند" و از آنها با عنوان ضرورتی انکارناپذیر برای تامین "حق آزادی بیان و اندیشه در عصر دیجیتال" یاد شده است.
به گزارش وب‌سایت "آرس‌تکنیکا" در پیش‌نویس این گزارش که تا یک ماه دیگر برای تصویب به شورای حقوق بشر سازمان ملل ارائه خواهد شد٬ آمده است: «امنیت و حریم خصوصی از پیش‌نیازهای لازم برای تامین حقوق دیگر از جمله حق دادرسی منصفانه و آزادی تشکیل اجتماعات و برگزاری تجمعات صلح‌آمیز و حق حیات و آزادی تن‌اند.»

بیشتر بخوانید: "حریم خصوصی در اینترنت به اندازه حقوق بشر مهم است"

نرم افزار هشدار دهنده هنگام وقوع زلزله

 

زلزله ای با شدت ۷,۸ در مقیاس ریشتر روز ۵ اردیبهشت نپال را لرزاند. بیش از هشت هزار نفر در این زلزله کشته شدند. ده ها هزار نفر زخمی و صدها هزار نفر بی خانمان شدند.

هنگام وقوع سوانح طبیعی دقایق و حتی ثانیه ها می توانند جان افراد را نجات دهند.

پیر ماری ساران، بنیانگذار شرکت سینسیس تلاش دارد که تا با تولید نرم افزاری که هنگام زلزله به مردم هشدار می دهد آن ثانیه های ارزشمند هدر نروند.

این نرم افزار که «کوئک شیر» (QuakeShare) نام دارد با استفاده از سیستم کوچک و داخلی جهت یاب و فناوری «جی پی اس» در تلفن های همراه هوشمند کار می کند.

پیر ماری ساران، بنیانگذار شرکت سینسیس می گوید: «وقتی ما لرزش زلزله را روی تلفن همراه تشخیص می دهیم، داده را به مرکز سرور مجازی منتقل می کنیم و آن سرور داده هایی را از سایر تلفن های همراه جمع آوری می کند و سپس الگوریتم ما ضمن تحلیل این داده ها به ما می گوید که داده ها درست هستند و زلزله واقعا رخ داده است یا نه. تمام این اتفاقات در عرض چند ثانیه رخ می دهد.»

این نرم افزار هشداری در لحظه وقوع زلزله می فرستد و مقامات حکومتی، گروه های نجات، سازمان ها و شرکتهای انساندوستانه را که عضو این سرویس هستند از وقوع زلزله باخبر می کند.

هنگامی که وقوع زلزله تائید شد یک هشدار عمومی فرستاده می شود.

پیر ماری ساران می گوید: «بر روی صفحه تصویر تلفن همراه هوشمند این ساعت نشان می دهد که مثلا این زلزله دو ثانیه است که رخ داده و به این ترتیب مردم می فهمند که باید پناه بگیرند.»

پیر ماری ساران می گوید: «ایده این نرم افزار این است که کاربران را مکان یابی کنیم و اگر تصادفا برق قطع باشد و شبکه تلفن همراه کار نکند ما می دانیم که مردم در زمان وقوع زلزله کجا بوده اند.»

این نرم افزار هنوز به دلیل وابستگی به شبکه مشکلاتی دارد زیرا اینترنت ممکن است در مناطقی دور افتاده از جهان کار نکند. اما این امر به این معنا نیست که میلیون ها نفر از کسانی که در مناطق زلزله خیز زندگی می کنند نخواهند توانست از امکانات آن بهره بگیرند.

کار تهیه این نرم افزار هنوز به پایان نرسیده است اما انتظار می رود که تا پایان امسال این نرم افزار منتشر شود.

آیا تهران "دره سیلیکون" خواهد شد؟

 

استارت‌آپ‌ها را شرکت‌های نوپا که در زمینه تکنولوژی فعالیت دارند تعریف کرده‌اند. موج تولد و رشد استارت‌آپ‌ها از دره سیلیکون کالیفرنیا به ایران هم رسیده‌است. نگاهی کرده‌ایم به استارت‌آپ‌ها٬ از تولد تا رشد در ایران.

اگر نمی‌دانید "استارت‌آپ" به چه معنا است٬ تنها نیستید. در سطح جهان نیز با وجود درک نسبتا مشترک از معنای این عبارت٬ هنوز تعریف ارائه‌شده درباره آن متفاوت است. اما در صورتی که این عبارت را "گوگل کنید"٬ و سری به "ویکی‌پدیا" بزنید٬ می‌بینید که ویراستاران این دانش‌نامه‌ی مشارکتی٬ استارت‌آپ را در فارسی به عنوان "شرکت نوپا" تعریف کرده‌اند. آن‌جا می‌خوانید که "شرکت‌های نوپا می‌توانند در هر شکلی ایجاد شوند اما لفظ شرکت نوپا اغلب برای شرکت‌هایی به کار می‌رود که رشد سریعی دارند و در زمینهٔ تکنولوژی فعالیت می‌کنند."

استارت‌آپ‌ها در جهان در دوران حباب اقتصادی (Dot-com Bubble) در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ پا گرفتند٬ یعنی زمانی که بازارهای بورس شاهد رشد سریع سهام‌شان در پی رشد بخش اینترنت و فعالیت‌های مرتبط با آن بودند. جریان رو به رشد و جوان استارت‌آپ‌ها در دنیا به ایران نیز رسیده است. عکس‌های فعالان استارت‌آپ‌ها در ایران در نشست‌های مختلف مرتبط با کار، تفاوت چندانی با عکس‌های همتاهای بین‌المللی‌شان ندارد٬ در این عکس‌ها اکثریت در اختیار جوانانی است که قیافه‌های "خوره‌ی تکنولوژی" دارند و لباس رنگی پوشیده‌اند. مهم‌تر از آن٬ همگی مصمم و با انرژی به نظر می‌رسند.

یارانه‌های رایانه‌ها؛ تازه‌های نمایشگاه کامپیوتری نابینایان

 

نمایشگاه "سایت‌سیتی" بزرگترین نمایشگاه کامپیوتری ویژه‌ی نابینایان برای سیزدهمین بار در شهر فرانکفورت آلمان برگزار شد. هتل مجلل شرایتون بهار امسال هم محل دیدار ۳۰۰۰ نابینا و علاقه‌مند به آسان‌سازهای فنی بود.

بیش از ۱۲۰ شرکت از ۲۰ کشور جهان تازه‌های تکنیکی و کمک‌ابزارهای دیگر از نرم‌افزار و سخت‌افزار و وسایل روزمره و خانگی مانند مایکروویو گویا و وسایل آشپزخانه‌ای که به کمک گوشی‌های هوشمند کنترل می‌شوند را در نمایشگاه "سایت‌سیتی"، بزرگترین نمایشگاه کامپیوتری ویژه‌ی نابینایان، به نمایش گذاشته بودند.

افزون بر این نشست‌های بحث و گفت‌وگو، سخنرانی، فیلم و نمایشگاه‌های کوچک برای دهمین بار برنامه‌های پیرامونی نمایشگاه را تکمیل می‌کردند.

نگرانی گردانندگان سایت‌سیتی به خاطر اعتصاب رانندگان قطار، بی‌مورد نبود. هرچند امسال هم استقبال از نمایشگاه با وجود محدودیت‌ها و نارسایی‌های ترابری گرم بود ولی کاهش چشمگیری نشان می‌داد.

یکی از صحنه هایی که در راهروها و قهوه‌خانه‌ی نمایشگاه به چشم ناظران و کنجکاوان می‌خورد، مراوده‌ی گرم نابینایانی بود که نرم افزارهای تازه‌ی آندروئید و آیفون را به یکدیگر معرفی می‌کردند. از جمله‌ی اینها نرم افزار تپ‌تپ‌‌‌‌‌سی tap tap see است که به کمک آن، فرد نابینا بدون هدفگیری دقیق می‌تواند از اشخاص و اشیاء پیرامون خود عکس بگیرد و این نرم افزار عکس را برای او تشریح می‌کند.

نسل بعدی پردازشگرها؛ بسرعت نور، باریکتر از مو

 

مهندسان دانشگاه یوتا وسیله‌ای را طراحی کرده و ساخته‌اند که می‌تواند پژوهشگران را به تولید تراشه‌های نوری-سیلیکونی نزدیکتر کند. چنین تراشه‌هایی میتوانند اطلاعات را با سرعت نور پردازش یا منتقل کنند.

پرتوشکاف (Beam splitter) وسیله‌ای‌ است که پرتو نور را به دو کانال اطلاعات مجزا تقسیم می‌کند که هریک می‌توانند حاوی اطلاعات جداگانه‌ای باشند. راجش منون و همکارانش در بخش مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه یوتا می‌گویند کوچکترین پرتوشکاف را ساخته‌اند که ابعاد آن ۲.۴x۲.۴ میکرون، پنجاه برابر نازکتر از موی انسان است.

پیش از این کوچکترین وسیله‌ مشابه ابعادی بیش از ۱۰۰x ۱۰۰ میکرون داشته است.

پردازش نوری-سیلیکونی می‌تواند توان و سرعت پردازنده‌های کامپیوتری را میلیون‌ها برابر افزایش دهد. این فناوری می‌تواند باعث افزایش سرعت پردازش ابررایانه‌ها، سرورهای ذخیره اطلاعات، فناوری ضدتصادف در خودروها و هواپیماهای بدون سرنشین و نهایتا در کامپیوترهای خانگی شود.

راجش منون دانشیار دانشکده‌ مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه یوتا می‌گوید: "نور سریعترین چیزیست که می‌تواند اطلاعات را انتقال دهد برای استفاده از این اطلاعات در کامپیوتر باید نور به الکترون تبدیل شود. همین عمل تبدیل باعث افت سرعت انتقال اطلاعات می‌شود. هدف این است که تمام کار با نور انجام شود."

فیس‌بوک اینترنت رایگان موبایلی خود را گسترش می‌دهد

 

فیس‌بوک اعلام کرده که به وب‌سایت‌ و شبکه‌های خدمات اینترنتی بیشتری امکان می‌دهد تا به "اینترنت رایگان موبایل" این شرکت، اینترنت.اورگ ( Internet.org) ماحق شوند.

فیس‌بوک در حالی این خبر را اعلام کرده که مخالفان این ابتکار، آن را بر خلاف اصل بی‌طرفی در اینترنت می‌دانند و معتقدند این نوع دسترسی به اینترنت، به نفع برخی سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها کار می‌کند.
مارک زاکربرگ، بنیانگذار فیس‌بوک در پاسخ به انتقادها می‌گوید به جای دفاع از یک تعریف افراطی از بی‌طرفی در اینترنت بهتر است به فراگیر کردن آن توجه کرد. رایگان کردن تمام اینترنت "قابلیت تداوم ندارد" اما "فراهم کردن مبنای خدمات رایگانی که ساده‌تر باشد، از داده‌های کمتری استفاده کند و برای تلفن‌های ارزان مناسب باشد"، قابلیت تداوم دارد.

با این حال مخالفان این اینترنت فیس‌بوک می‌گویند مبارزه‌شان با آن ادامه خواهد داشت.
اینترنت.اورگ
اینترنت.اورگ به کاربران شرکت‌های موبایلی که با آن همکاری دارند امکان می‌دهد تا به طور رایگان به شمار محدودی از خدمات اینترنی دسترسی پیدا کنند.
شرکت‌های موبایل به اینترنت فیس‌بوک ملحق می‌شوند چرا که گمان می‌کنند، تجربه کاربران به این دسترسی محدود آنها را به پرداخت هزینه برای دسترسی بیشتر ترغیب می‌کند.

از سال ۲۰۱۴ تا کنون، این پروژه در کشورهای زامبیا، هند، کلمبیا، گواتمالا، تانزانیا، کنیا، غنا، فیلیپین و اندونزی اجرا شده است.
با استفاده از اپلیکیشن اینترنت.اورگ، دسترسی آن دسته از کاربران شبکه‌های موبایلی که با این پروژه همکاری دارند به برخی از وبسایت‌ها و خدمات اینترنتی فراهم می‌شود. این امکان به صورت یک اپلیکیشن ویژه اندروید، اپلیکیشن اندرویدی فیس‌بوک یا در جستجوگر "اُپرا مینی" فراهم شده است.
در حال حاضر این پروژه فقط دسترسی به وب‌سایت‌هایی چون ویکی‌پدیا، سایت خبری بی‌بی‌سی، فیس‌بوک، اکیوودر (آطلاعات هواشناسی) و سایت‌های ورزشی محلی را پشتیبانی می‌کند اما فیس‌بوک خبر داده که به سایت‌های بیشتری امکان خواهد داد تا به "سامانه اینترنت.اورگ" بپیوندند.
برای پیوستن به این سامانه، سایت‌های متقاضی نباید پر از داده، عکس و ویدئو با وضوح بالا باشند. علاوه بر اینها نباید گفتگوی تصویری (video chat) داشته باشند و همچنین علاوه بر گوشی‌های هوشمند، گوشی‌های ارزان نیز باید بتوانند به محتوای آنها دسترسی پیدا کنند.
این سایت‌ها باید کاربر را به جستجو و دسترسی بیشتر بیشتر به اینترنت تشویق کنند تا آنها حاضر به پرداخت پول برای ارتباط با اینترنت روی موبایل شوند.
جاوا، فلش و پروتکل ارتباط امن HTTPS و دیگر محصولات تحت وب (Web-Based) هم ممنوعند.

چاپگرهای سه بعدی؛ تحولی بزرگ در آشپزی

 

آینده فناوری مربوط به مواد خوراکی در جریان کنفرانس چاپگرهای سه بعدی مواد خوراکی در اواخر ماه آوریل در شهر فنلو در هلند به نمایش درآمد. بسیاری از شرکت کنندگان در این نمایشگاه بر این باور هستند که چاپ سه بعدی غذاها شیوه آشپزی و خوراک را دگرگون خواهد کرد.

شرکت «بای فلاو» (By Flow) چاپگرهای همراه سه بعدی مواد خوراکی را ارائه کرده است. چاپگری که قادر به تولید شکلهایی بی عیب و نقص از خاویار میوه ای است. در حالی که چاپگرهای سه بعدی مواد خوراکی هنوز رواج زیادی ندارند، مارچو بارادس، مسئول امور فروش شرکت «بای فلاو» معتقد است در آینده این چاپگرها در آشپزخانه ها حضور خواهند داشت.

مارچو بارادس، مسئول امور فروش شرکت «بای فلاو» می گوید: «ما در حال بازگشت به زمانی هستیم که مایکروویوها وارد آشپزخانه ها شدند و مردم در ابتدا می گفتند ما غذایمان را در مایکروویو گرم نمی کنیم چون کار با آن را بلد نیستیم. این فناوری متفاوت است اما ادامه همان جریان است. وقتی از نظر ذهنی آماده شدید که آن را در آشپزخانه تان بگذارید می توانید غذایتان را هم چاپ کنید.»

شرکت «پرینت تو تیست» (Print2Taste) آخرین نمونه از وسایل آماده اتصال خود را معرفی کرده است که به فرد اجازه می دهد شکلی ساده را بر روی تبلت نقاشی کند. این شکل سپس با یک ماده ژلاتینی شیرین چاپ می شود. قسمت بالای این چاپگر به طور ویژه برای پردازش مواد غذایی درست شده است. ملانی سنگر از شرکت «پرینت تو تیست» می گوید که این چاپگر با توجه به نیازهای فرد قابل تنظیم است.

ملانی سنگر، تولید کننده شرکت «پرینت تو تیست» می گوید: «طراحی این چاپگر به فرد بستگی دارد و به همبن دلیل شخصی است. اگر فردی کمبود ویتامین دی داشته باشد می تواند کمی ویتامین دی اضافه کند. اگر کمبود دیگری داشته باشد و مثلا به اندازه کافی غذا نمی خورد، می تواند انرژی بیشتری را به شکل پروتئین یا چربی اضافه کند. افرادی که مرض چاقی یا اضافه وزن دارند می توانند میزان فیبر را افزایش دهند تا زودتر سیر شوند و کالری زیادی را مصرف نکنند.»

در حال حاضر برخی از فروشگاهها در اروپا در حال آزمایش چاپ سه بعدی کیکهای سفارشی هستند. برخی از رستورانها هم به ارائه دسرهای چاپ شده می پردازند. چاپ غذاها می تواند آینده شیوه تولید آنها باشد.

استفاده از فناوری واقعیت افزوده در صنعت تبلیغات

روزانه ما را احا

یک شرکت تبلیغاتی با استفاده از فناوری واقعیت افزوده، یک آگهی تجارتی را در ایستگاه اتوبوسی در لندن با موفقیت انجام داد. هدف این آگهی ایجاد واقعیت مجازی شبیه داستان های علمی – تخیلی و قابل باور برای بیننده است. فناوری واقعیت افزوده واقعیت ها را دستکاری کرده و ابعاد آنها را تغییر می دهد.

یک استاد دانشگاه در باره استفاده از واقعیت افزوده در صنعت تبلیغات می گوید: «آگهی های تجارتی دنیایی هستند که روزانه ما را احاطه کرده اند. هر روز با ده هزار کالای مختلف برخورد داریم که رقم بسیار زیادی است. برای متمایز بودن در میان این همه کالا، باید با استفاده خلاقانه از همه منابع موجود، توجه و نظر مصرف کننده را جلب کنیم و کاری کنیم که فکر کند این کالا برای او مناسب است.»

تولیدکنندگان و شرکت های بیشتری به این نوع آگهی ها و شیوه های بازاریابی علاقمند شده اند. یک شرکت تازه تاسیس در شهر فرایبورگ سوئیس می تواند ابزارهایی متداول و آشنا را به شیوه متحرک یا انیمیشن به کار گیرد. یک کارشناس فناوری واقعیت افزوده در این شرکت می گوید: «یک ویدیو را در داخل یک عکس می نشانیم به صورتی که بخشی از مجله به نظر برسد. استفاده از این شیوه با هدف های مختلفی از جمله افزودن به محتوا، اشاره به محل تولید کالا، نگاهی دقیق تر به یک محصول با زاویه ۳۶۰ درجه و یا داخل یک خودرو انجام می شود.»

او اضافه می کند: «در مقایسه با یک آگهی ساده در مجله، استفاده از این فناوری برای تولید کنندگان و نام های تجاری فرصتی برای ارتباط و جلب توجه مصرف کنندگان بیشتر است.»

اما سئوال این است که چه نوع تبلیغاتی مناسب است؟ درحالیکه شاهد افزایش آگهی های بازرگانی هستیم، واقعیت افزوده باید تجربه ای برای مصرف کننده ایجاد کند که بتواند آن را با خانواده و نزدیکانش به مشارکت بگذارد.

جولیان اینتارتاگلیا، استاد دانشگاه می گوید: «اگر یک آگهی ببینم که برایم جالب باشد حتما آن را به خانواده و نزدیکانم منتقل می کنم و با این کار توجه و علاقه مردم را بیشتر می کنم. این کار به این دلیل جالب است که مدل تازه ای از آگهی تجارتی و بازاریابی است و به تولید کننده امکان مشارکت دادن مصرف کننده را می دهد.»

یکی از متقاضیان مهم این نوع آگهی، شرکت مخابرات کشور سوئیس یا “سوئیس کام” است. یکی از کارشناسان این شرکت می گوید: «ما عملیات متفاوتی برای مشتریان داریم به عنوان مثال، در برنامه آگهی های تجارتی در مجلات با نشان دادن ویدیو و گیم هایی که برای مشتریان جالب است محتوای آن را افزایش می دهیم. برای ناشران نیز این فرصتی برای غنی کردن مجله ها و نشریات است. می دانیم که متاسفانه تیراژ مجلات و نشریات رو به کاهش است.»

استفاده از فناوری واقعیت افزوده در صنعت تبلیغات و آگهی ها هنوز در ابتدای راه است. اما بنا به پیش بینی کارشناسان تمایل به استفاده از آن شتاب خواهد گرفت و احتمالا گاهی اوقات مصرف کننده، جای تبلیغ کننده این آگهی را می گیرد.

کرده اند. هر روز با ده هزار کالای مختلف برخورد داریم که رقم بسیار زیادی است. برای متمایز بودن در میان این همه کالا، باید با استفاده خلاقانه از همه منابع موجود، توجه و نظر مصرف کننده را جلب کنیم و کاری کنیم که فکر کند این کالا برای او مناسب است.»

تولیدکنندگان و شرکت های بیشتری به این نوع آگهی ها و شیوه های بازاریابی علاقمند شده اند. یک شرکت تازه تاسیس در شهر فرایبورگ سوئیس می تواند ابزارهایی متداول و آشنا را به شیوه متحرک یا انیمیشن به کار گیرد. یک کارشناس فناوری واقعیت افزوده در این شرکت می گوید: «یک ویدیو را در داخل یک عکس می نشانیم به صورتی که بخشی از مجله به نظر برسد. استفاده از این شیوه با هدف های مختلفی از جمله افزودن به محتوا، اشاره به محل تولید کالا، نگاهی دقیق تر به یک محصول با زاویه ۳۶۰ درجه و یا داخل یک خودرو انجام می شود.»

او اضافه می کند: «در مقایسه با یک آگهی ساده در مجله، استفاده از این فناوری برای تولید کنندگان و نام های تجاری فرصتی برای ارتباط و جلب توجه مصرف کنندگان بیشتر است.»

اما سئوال این است که چه نوع تبلیغاتی مناسب است؟ درحالیکه شاهد افزایش آگهی های بازرگانی هستیم، واقعیت افزوده باید تجربه ای برای مصرف کننده ایجاد کند که بتواند آن را با خانواده و نزدیکانش به مشارکت بگذارد.

جولیان اینتارتاگلیا، استاد دانشگاه می گوید: «اگر یک آگهی ببینم که برایم جالب باشد حتما آن را به خانواده و نزدیکانم منتقل می کنم و با این کار توجه و علاقه مردم را بیشتر می کنم. این کار به این دلیل جالب است که مدل تازه ای از آگهی تجارتی و بازاریابی است و به تولید کننده امکان مشارکت دادن مصرف کننده را می دهد.»

یکی از متقاضیان مهم این نوع آگهی، شرکت مخابرات کشور سوئیس یا “سوئیس کام” است. یکی از کارشناسان این شرکت می گوید: «ما عملیات متفاوتی برای مشتریان داریم به عنوان مثال، در برنامه آگهی های تجارتی در مجلات با نشان دادن ویدیو و گیم هایی که برای مشتریان جالب است محتوای آن را افزایش می دهیم. برای ناشران نیز این فرصتی برای غنی کردن مجله ها و نشریات است. می دانیم که متاسفانه تیراژ مجلات و نشریات رو به کاهش است.»

استفاده از فناوری واقعیت افزوده در صنعت تبلیغات و آگهی ها هنوز در ابتدای راه است. اما بنا به پیش بینی کارشناسان تمایل به استفاده از آن شتاب خواهد گرفت و احتمالا گاهی اوقات مصرف کننده، جای تبلیغ کننده این آگهی را می گیرد.

انجام داد. هدف این آگهی ایجاد واقعیت مجازی شبیه داستان های علمی – تخیلی و قابل باور برای بیننده است. فناوری واقعیت افزوده واقعیت ها را دستکاری کرده و ابعاد آنها را تغییر می دهد.

یک استاد دانشگاه در باره استفاده از واقعیت افزوده در استفاده از فناوری واقعیت افزوده در صنعت تبلیغاتصنعت تبلیغات می گوید: «آگهی های تجارتی دنیایی هستند که روزانه ما را احاطه کرده اند. هر روز با ده هزار کالای مختلف برخورد داریم که رقم بسیار زیادی است. برای متمایز بودن در میان این همه کالا، باید با استفاده خلاقانه از همه منابع موجود، توجه و نظر مصرف کننده را جلب کنیم و کاری کنیم که فکر کند این کالا برای او مناسب است.»

تولیدکنندگان و شرکت های بیشتری به این نوع آگهی ها و شیوه های بازاریابی علاقمند شده اند. یک شرکت تازه تاسیس در شهر فرایبورگ سوئیس می تواند ابزارهایی متداول و آشنا را به شیوه متحرک یا انیمیشن به کار گیرد. یک کارشناس فناوری واقعیت افزوده در این شرکت می گوید: «یک ویدیو را در داخل یک عکس می نشانیم به صورتی که بخشی از مجله به نظر برسد. استفاده از این شیوه با هدف های مختلفی از جمله افزودن به محتوا، اشاره به محل تولید کالا، نگاهی دقیق تر به یک محصول با زاویه ۳۶۰ درجه و یا داخل یک خودرو انجام می شود.»

او اضافه می کند: «در مقایسه با یک آگهی ساده در مجله، استفاده از این فناوری برای تولید کنندگان و نام های تجاری فرصتی برای ارتباط و جلب توجه مصرف کنندگان بیشتر است.»

اما سئوال این است که چه نوع تبلیغاتی مناسب است؟ درحالیکه شاهد افزایش آگهی های بازرگانی هستیم، واقعیت افزوده باید تجربه ای برای مصرف کننده ایجاد کند که بتواند آن را با خانواده و نزدیکانش به مشارکت بگذارد.

جولیان اینتارتاگلیا، استاد دانشگاه می گوید: «اگر یک آگهی ببینم که برایم جالب باشد حتما آن را به خانواده و نزدیکانم منتقل می کنم و با این کار توجه و علاقه مردم را بیشتر می کنم. این کار به این دلیل جالب است که مدل تازه ای از آگهی تجارتی و بازاریابی است و به تولید کننده امکان مشارکت دادن مصرف کننده را می دهد.»

یکی از متقاضیان مهم این نوع آگهی، شرکت مخابرات کشور سوئیس یا “سوئیس کام” است. یکی از کارشناسان این شرکت می گوید: «ما عملیات متفاوتی برای مشتریان داریم به عنوان مثال، در برنامه آگهی های تجارتی در مجلات با نشان دادن ویدیو و گیم هایی که برای مشتریان جالب است محتوای آن را افزایش می دهیم. برای ناشران نیز این فرصتی برای غنی کردن مجله ها و نشریات است. می دانیم که متاسفانه تیراژ مجلات و نشریات رو به کاهش است.»

استفاده از فناوری واقعیت افزوده در صنعت تبلیغات و آگهی ها هنوز در ابتدای راه است. اما بنا به پیش بینی کارشناسان تمایل به استفاده از آن شتاب خواهد گرفت و احتمالا گاهی اوقات مصرف کننده، جای تبلیغ کننده این آگهی را می گیرد.

افزونه گوگل برای حفاظت از کاربران در برابر فیشینگ

 

گوگل افزونه‌ای برای مرورگر گوگل‌کروم ارائه کرده که به کاربران کمک می‌کند سایت‌های جعلی که با هدف ربودن پسورد آنها طراحی می‌شوند را شناسایی کنند و در صورت لزوم بلافاصله رمز عبورشان را تغییر دهند.

تیم عظیم امنیتی کمپانی گوگل هرچقدر هم که با تدابیر پیچیده و پیشرفته راه‌های نفوذ هکرها به اکانت‌های شخصی کاربران را سد کنند٬ باز هم ممکن است جعل هکرها و صفحات فریبنده‌ای که برای ربودن پسوردها طراحی می‌کنند آن‌قدر متقاعدکننده باشد که کاربر را ترغیب به وارد کردن نام کاربری و رمز عبور کند و همین کافی است تا کاربر بی‌خبر از نفوذ به سادگی در دام هکرها گرفتار شود و کلید زندگی آنلاین‌اش را ناآگاهانه به دست آنها بسپارد.

گوگل برای حمایت از کاربرانش در سراسر جهان در برابر این‌گونه حملات سایبری که به حملات «فیشینگ» (Phishing) مشهورند٬ به تازگی افزونه‌ای به نام Password Alert یا «هشدار رمزعبور» منتشر کرده که کاربران می‌توانند به سادگی با نصب آن تشخیص دهند که کدام صفحات وب واقعا صفحه ورود به سرویس‌های گوگل و کدام‌ها جعلی‌اند.

بیشتر بخوانید: با پریسا تبریز، «شاهزاده امنیت» گوگل آشنا شوید

در حملات فیشینگ که از رایج‌ترین و موثرترین انواع حملات سایبری‌اند٬ هکرها با ارسال لینک‌ها٬ پیام‌ها و ایمیل‌های جعلی و نیز شبیه‌سازی محیط وب‌سایت‌ها و سرویس‌های آنلاین مشهور٬ کاربر را به صفحاتی هدایت می‌کنند که در آن پسورد یا دیگر اطلاعات خصوصی خود را وارد کند٬ اما وارد کردن پسورد در چنین صفحاتی مساوی است با بر باد رفتن کنترل اکانت و سپردن آن به دست هکرها.

افزونه Password Alert پاسخ تیم امنیتی گوگل به حملات فیشینگ است. متخصصان امنیت گوگل می‌گویند حملات فیشینگ آن‌قدر پیچیده و حرفه‌ای شده‌اند که در ۴۵ درصد موارد کاربران را به دام می‌اندازند.

به گفته آنها از مجموع ایمیل‌های رد و بدل شده در جی‌میل٬ ۲ درصد آن حاوی لینک‌هایی به صفحات جعلی هکرها است که صرفا برای ربودن داده‌های خصوصی کاربران طراحی شده‌اند.

بیشتر بخوانید: "پروژه صفر" گوگل؛ حمایت از کاربران دربرابر هکرها و دولت‌ها

با نصب این افزونه٬ وقتی می‌خواهید پسورد خود را در صفحه‌ای وارد کنید گوگل بلافاصله چک می‌کند که این صفحه اصلی ورود به سرویس‌های این کمپانی است یا جعلی و ساخته دست هکرها.

در صورتی که افزونه تشخیص دهد کاربر در آستانه به دام افتادن است٬ هشداری برای‌تان ارسال می‌کند و می‌گوید این صفحه نسبتی با گوگل نداشته و بهتر است پسوردتان را هرچه سریع‌تر تغییر دهید. از آنجا می‌توان با یک کلیک٬ برای تغییر پسورد اقدام کرد.

گوگل می‌گوید وب‌گردی امن و آسوده کاربران٬ از نگرانی‌های مهم این کمپانی است و برای ارتقاء امنیت یک میلیارد کاربر مرورگرهای کروم٬ فایرفاکس و سافاری٬ این سرویس را ارائه کرده تا بتوانند به‌طور چشمگیری از آسیب‌پذیری‌های امنیتی خود در برابر تکنیک‌های مهندسی اجتماعی و حملات فیشینگ بکاهند.

از آنجایی که این افزونه متن‌باز است٬ گوگل ابراز امیدواری کرده که دیگر سرویس‌ها و کمپانی‌ها هم با بهره‌گیری از این کد در آینده این امکان را برای کاربران‌شان فراهم کنند.